Zasilek pielegnacyjny

Ustawa reguluje również uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego, który stał się świadczeniem niezależnym od zasiłku rodzinnego, stosownie do typowej zasady zaopatrzeniowej. Przysługuje on obywatelowi polskiemu (cudzoziemcowi posiadającemu kartę stałego pobytu) zamieszkałemu w Polsce. Przysługuje: 1) dziecku do lat 16 w przypadku stwierdzenia przez publiczny zakład opieki zdrowotnej, że ze względu na stan zdrowia określony rozporządzeniem ministra zdrowia wymaga ono ze strony innej osoby stałej opieki pielęgnacyjnej lub systematycznego współdziałania w postępowaniu leczniczym i rehabilitacyjnym, 2) dziecku w wieku powyżej 16 lat, jeżeli jest inwalidą II grupy, a inwalidztwo tej grupy powstało w wieku uprawniającym do zasiłku rodzinnego, 3) osobie, która ukończyła 75 lat, 4) osobie, która została zaliczona do I grupy inwalidów. Dziecku w wieku ponad 16 lat wypłaca się zasiłek do ukończenia nauki w szkole (nie dłużej niż do ukończenia 20 lat) w razie stwierdzenia konieczności wskazanej opieki stwierdzonej przez komisję lekarską do spraw inwalidztwa i zatrudnienia. Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 10% przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę ostatnio przeprowadzonej waloryzacji emerytur i rent. Ulega ona podwyższeniu podobnie jak emerytury i renty, w trzecim miesiącu kwartału, w którym przeprowadzana jest waloryzacja.